دیزل ژنراتورهای قابل حمل تجهیزات حیاتی برای تامین برق اضطراری و موقت هستند. عملکرد و قابلیت اطمینان آنها مستقیماً بر ایمنی الکتریکی و تداوم عملیات تأثیر می گذارد. برای اطمینان از خروجی پایدار تحت شرایط عملیاتی مختلف، یک فرآیند آزمایش علمی و استاندارد باید ایجاد شود که شامل بازرسی بصری، آزمایش عملکردی، تأیید عملکرد و ارزیابی ایمنی میشود و یک بازرسی جامع از استاتیک به دینامیک و از واحدهای جداگانه تا کل سیستم را تشکیل میدهد.
اولین مرحله در فرآیند آزمایش، بازرسی بصری و ساختاری است. پوشش ژنراتور، قاب و پوشش محافظ باید از نظر تغییر شکل، ترک یا خوردگی بررسی شوند. جوش ها باید از نظر یکپارچگی بررسی شوند. اتصال دهنده ها باید از نظر شل بودن بررسی شوند. و اتصالات باید از نظر علائم نشت روغن بررسی شوند. توجه ویژه باید به آب بندی خطوط سوخت، سیستم های خنک کننده و لوله های اگزوز برای جلوگیری از نشتی که می تواند باعث ایجاد خطرات ایمنی در حین کار شود، شود. مدل، رتبهبندی توان و شماره سریال باید تأیید شود تا از سازگاری با مستندات اطمینان حاصل شود و مبنای دقیقی برای آزمایشهای بعدی فراهم شود.
مرحله دوم بازرسی سیستم سوخت و روغن کاری است. سطح سوخت و رتبه بندی اکتان در مخزن سوخت باید تایید شود تا نیازهای محیط کار را برآورده کند. سوخت باید شفاف و بدون ناخالصی یا آب باشد. در صورت لزوم باید برای آزمایش نمونه برداری شود. اولین قدم این است که وضعیت مفاصل و فیلترهای خط روغن را بررسی کنید و خطر انسداد یا پیری را از بین ببرید. برای روغن روانکار، سطح، رنگ و ویسکوزیته آن را بررسی کنید. اگر امولسیون، سیاه شدن یا بوی غیر معمول یافت شد، فوراً آن را جایگزین کنید و یافته ها را ثبت کنید.
مرحله سوم، شروع{0}}راه اندازی و تست عملکرد است. با توجه به عملکرد موتور استارت، ولتاژ باتری و پاسخ احتراق موتور، آزمایش شروع سرد را در یک منطقه{2}}با تهویه مناسب، مطابق روشهای عملیاتی انجام دهید. پس از راهاندازی موفقیتآمیز{4}}، نرمی کار را در سرعتهای بیحرکتی و سرعتهای نامی کنترل کنید و بررسی کنید که آیا دامنه ارتعاش و سطح نویز در محدوده قابل قبولی هستند یا خیر. در این مرحله، وضعیت کار گاورنر سرعت و تنظیم کننده ولتاژ را بررسی کنید تا مطمئن شوید که نوسانات فرکانس و ولتاژ تحت تغییرات بار کنترل می شوند.
مرحله چهارم تأیید عملکرد بار است. یک بار مقاومت متغیر یا تجهیزات الکتریکی واقعی را با اعمال 25٪، 50٪، 75٪ و 100٪ بار نامی به صورت مرحلهای وصل کنید و توان خروجی، پایداری ولتاژ، انحراف فرکانس و محتوای هارمونیک را در هر شرایط عملیاتی ثبت کنید. برای مدلهایی با قابلیتهای عملکرد موازی چند واحدی، آزمایشهای اتصال شبکه همزمان و توزیع بار نیز باید برای تأیید عملکرد هماهنگی منطق کنترل و واحد حفاظت انجام شود.
مرحله پنجم ارزیابی عملکرد ایمنی و حفاظتی است. شرایط غیرعادی مانند اضافه بار، اتصال کوتاه، دمای بالا یا فشار کم روغن را به طور مصنوعی فعال کنید تا بررسی کنید که آیا دستگاه میتواند فوراً هشدار دهد و حفاظت از خاموش شدن خودکار یا کاهش بار را اجرا کند. تداوم اتصال زمین، مقاومت عایق و مقادیر مقاومت زمین را بررسی کنید تا اطمینان حاصل شود که ایمنی الکتریکی استانداردهای مربوطه را برآورده می کند. برای مدلهای مجهز به کنترل استارت خودکار، قطع برق شبکه را شبیهسازی کنید تا دقت تأخیر شروع و بسته شدن سوئیچ را آزمایش کنید.
مرحله آخر ثبت و قضاوت داده است. تمام پارامترهای تست باید به طور دقیق در فرم تست ثبت شود تا یک فایل قابل ردیابی تشکیل شود و قضاوت قبولی/شکست با توجه به مشخصات فنی سازنده و استانداردهای ملی انجام شود. برای هر مشکلی که پیدا شد، باید به علت و پیشنهادات اصلاحی اشاره کرد و تا زمانی که استانداردها برآورده شوند، باید در صورت لزوم بازرسی مجدد انجام شود. چرخه بازرسی دوره ای را می توان بر اساس دفعات استفاده و شدت محیط تعیین کرد. به طور کلی توصیه می شود که هر 250 ساعت کار یا هر شش ماه یک بازرسی جامع انجام شود. چرخه باید برای شرایط کاری با فرکانس بالا-کوتاه شود.
به طور خلاصه، فرآیند تست برای ژنراتورهای دیزلی قابل حمل تمام جنبه های وضعیت و عملکرد واحد را به صورت سیستماتیک و سلسله مراتبی پوشش می دهد. نه تنها می تواند مشکلات احتمالی را از قبل شناسایی کند و از گسترش خطاها جلوگیری کند، بلکه یک مبنای علمی برای تصمیم گیری های تعمیر و نگهداری و ارتقاء فراهم می کند. این یک ابزار مدیریتی مهم است تا اطمینان حاصل شود که واحد همیشه در دسترس و قابل اعتماد است.
